Hilfe zum Apparatvorblätternletzte-seite

   

ΓΑΛΗΝΟΥ

ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ

<ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ>

Ὅτι μὲν τὸ βιβλίον ἕπεται τῷ Περὶ ἀγμῶν, εἴρηται μὲν ἤδη καὶ διὰ τῶν εἰς ἐκεῖνο γεγραμμένων ὑπομνημάτων͵ εἰρήσεται δὲ καὶ νῦν ἐπὶ βραχύ. πρῶτον μὲν οὖν ἀπὸ τῶν ἀρχῶν ἑκατέρου τῶν βιβλίων δῆλον. ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ οὕτως ἄρχεται· «Ἐχρῆν τὸν ἰητρὸν τῶν ἐκπτωσίων τε καὶ κατηγμάτων ὡς εὐθυτάταςτὰς κατατάσιας ποιεῖσθαι»͵ μηνύων σαφῶς,    ὅτι περὶ καταγμάτων αὐτῷ καὶ ἐξαρθρημάτων ὁ λόγος ἔσοιτο. κατὰ δὲ τοῦτο πάλιν εὐθὺς ἐν ἀρχῇ τὸν «δὲ» σύνδεσμον ἔγραψεν ἐπὶ προειρημένῳ μέν τινι πάντως λεγόμενον͵ ἀρχόμενον δ᾽ οὐδέποτε λόγου. καίτοι τινὲς εἰς τοσοῦτον ἥκουσιν σοφίας ὥστε τοῦ  Ξενοφῶντος Οἰκονομικοῦ μνημονεύειν οἰόμενοι μαρτυρεῖν αὐτοῖς ἔθος εἶναι τοῖς παλαιοῖς ἐν ἀρχῇ λόγου χρῆσθαι τῷ «δὲ» συνδέσμῳ. διὰ τοῦτο γοῦνἄρχεσθαι τὸν  Ξενοφῶντα τοῦ συγγράμματός φασιν οὕτως· «Ἤκουσα δὲ αὐτοῦ [φασι] καὶ περὶ οἰκονομίας τοιάδε [μοι] διαλεγομένου»͵ μὴ γιγνώσκοντες, ὅτι τὸ βιβλίον τοῦτο τῶν  Σωκρατικῶν ἀπομνημονευμάτων ἐστὶν τὸ ἔσχατον.

ἀλλ᾽ ἐπὶ δή γε τοῦ Περὶ ἄρθρων συγγράμματος αὐτὴ τῶν πραγμάτων ἡ διδασκαλία τὴν ἀκολουθίαν ἐνδείκνυται πρὸς τὸ Περὶ τῶν ἀγμῶν· ἐπαγγειλάμενος γὰρ ἐν ἐκείνῳ περὶ τῶν ἐκπτώσεών τε καὶ κατηγμάτων ἐρεῖν͵ ὅσα μὴ διῆλθεν ἐν αὐτῷ͵ κατὰ τοῦτο προσέθηκεν ὡς μηδὲν λείπειν τῇ πραγματείᾳ διὰ τοῦτο. διὸ καί τινας ἔφην οὐχ ὑπ᾽ αὐτοῦ λέγειν  Ἱπποκράτους εἰς δύο βιβλία τετμῆσθαι τὴν ὅλην πραγματείαν͵    ἀλλ᾽ ὑπ᾽ ἐκείνου μὲν ἓν γεγράφθαι βιβλίον ἐπιγραφὲν ὑπ᾽ αὐτοῦ Κατ᾽ ἰητρεῖον͵ ὕστερον δὲ ὑπ᾽ ἄλλου τινὸς εἰς δύο τμηθῆναι διὰ τὸ μέγεθος.

ὅτι δ᾽ οὐδὲν οὔτ᾽ ἐξαρθρήματος εἶδος  οὔτε κατάγματος ὑπελείπετο πλὴν τὰ περὶ κεφαλὴν γιγνόμενα – <ἄλλο γὰρ εἵλετο>μᾶλλον ἐπ᾽ ἐκείνοις σύγγραμμα ποιήσασθαι –͵ δῆλόν ἐστιν ἀναμνησθέντι σοι τῶν τ᾽ ἐν τῷ Περὶ ἀγμῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ διδαχθέντων͵ ὧν τε ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ μέλλει διελθεῖν. ἐν μὲν οὖν τῷ Περὶ ἀγμῶν ἔγραψεν περὶ πήχεως καὶ βραχίονος καὶ κνήμης καὶ μηροῦ κατεαγότων͵ εἶθ᾽ ἑξῆς περὶ τῶν ἐν ποδὶ καὶ ἄκρᾳ χειρὶ κἄπειτα περὶ τῶν μεθ᾽ ἕλκους καὶ ὅσα γυμνοῦται τῶν ὀστῶν͵ εἶτα περὶ τῶν κατὰ γόνυ καὶ κατ᾽ ἀγκῶνα πάντων. ὑπελείπετ᾽ οὖν ἔτι τῶν μὲν ἄρθρων τὸ κατ᾽ ὦμον καὶ κατ᾽ ἰσχίον καὶ γένυας καὶ ῥάχιν, τῶν καταγμάτων δὲ τὰ κατὰ τὰς πλευρὰς καὶ γένυν καὶ ῥῖνα καὶ ὦτα͵ περὶ ὧν ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ διῆλθεν. ἀλλὰ καὶ περὶ διαστάσεως ὀστῶν καὶ περὶ θλασμάτων τῶν περὶ τὰ ἄρθρα κατ᾽ ἀμφότερα τὰ βιβλία διαλεγόμενος͵ εἴ τι   παρέλιπεν ἐν τῷ Περὶ ἀγμῶν, ἐνταῦθα προσέθηκεν ὥστε μηδὲν ὅλωςἔτι λείπεσθαι μήτε κατάγματος εἶδος μήτε  ἐξαρθρήματος μήτε διαστάσεως ὀστῶν. εἴρηται δὲ καὶ περὶ τῶν θλασμάτων, ὅσα γίνεται περί τε τοὺς μύας καὶ τὰς φλέβας καὶ τὰ νεῦρα.

καὶ ταῦτα μὲν οὖν, ὡς ἔφην, ἱκανὰ τὴν ἀκολουθίαν ἐπιδεῖξαι τοῦδε τοῦ βιβλίου πρὸς τὸ Περὶ τῶν ἀγμῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ μηχάνημα συμβουλεύσας ἐν ἐκείνῳ τῷ βιβλίῳπαρασκευάσασθαι τοῖς ἐν μεγάλῃ πόλει μέλλουσιν ἰατρεύειν, ἐνταῦθα τὴν κατασκευὴν αὐτοῦ σύμπασαν ἔγραψενἅμα καὶ τῷ ἀναμιμνῄσκειν αὐτὸν ἡμᾶς, ὅτι καὶ πρόσθεν ὑπὲρ αὐτοῦ λόγον ἐποιήσατο. καλοῦσι δὲ τὸ μηχάνημα τοῦτο βάθρον  Ἱπποκράτειον οἱ μετ᾽ αὐτὸν ἰατροί. ὅτι μὲν οὖν ἕπεται τὸ βιβλίον τοῦτο τῷ Περὶ τῶν ἀγμῶν, ἀρκείτω ταῦτα. πρὸς δὲ τὴν ἐξήγησιν ἴωμεν αὐτοῦ τοσοῦτον ἔτι προειπόντες, ὃ καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ Περὶ ἀγμῶν ἐξηγήσεως προείπομεν͵ ὡς ἔστιν ἡ ἑρμηνεία τοῦ  Ἱπποκράτους ἱκανῶς σαφὴς ἐλαχίστης ἐξηγήσεως δεομένη τῷ τὰ πρῶτα μαθήματα μεμαθηκότι καὶ εἰθισμένῳ  λέξεως ἀκούειν ἀνδρὸς   παλαιοῦ. καὶ εἴ τις οὕτως παρεσκευασμένος ἐπ᾽ἀνθρωπίνων ὀστῶν θεάσαιτο τὰς κατὰ τὰς διαρθρώσεις συνθέσεις ἢ πάντως γε ἐπὶ πιθηκείων, ἔτι μᾶλλον αὐτῷ σαφῆ φανεῖται τὰ κατὰ τοῦτο τὸ βιβλίον. εἰ δὲ καὶ μυῶν ἀνατομῆς ἐμπείρως ἔχοι καὶ ἄλλως εἴη φύσει συνετός, οἶδ᾽ ὅτι καὶ τούτῳ πολλὰ τῶν ἐν τοῖσδε τοῖς ὑπομνήμασιν γεγραμμένων φανεῖται περιττὰ φθάνοντι νοεῖν τὴν λέξιν τοῦ παλαιοῦ καὶ πρὸ τῶν ἐμῶν ἐξηγήσεων. ἀλλ᾽ ἐπεὶ μὴ μόνον τοῖς τοιούτοις ὑπομνήματα γράφομεν, ἄμεινον εἶναί μοι δοκεῖ καὶ τῶν ἄλλων στοχαζομένῳ, εἰ καὶ βραχεῖά τις ἀσάφεια φαίνοιτο, μὴ παρέρχεσθαι ταύτην.